Aptamer Charakteriséierungsanalyse Service

Alpha Lifetech bitt zënter ville Joren Aptamer-bezunnen Servicer un a kann de Moment ëmfaassend Aptamer-Entwécklungsschemae wéi Aptamer-Synthese, SELEX-Screening, High-Throughput-Sequenzéierung an Aptamer-Optimiséierung a Charakteriséierung ubidden. Baséierend op de Virdeeler vun der SELEX-Method fir d'Screening vun Aptameren huet Alpha Lifetech méi Methoden fir d'Screening vun Aptameren erweidert.

Aféierung an d'Aptamer-Charakteriséierungsanalyse

Affinitéitsverifizéierung

Déi optimiséiert Aptameraffinitéit gouf duerch relevant Technike vum Aptamer-Bindungsassay verifizéiert. Beispiller enthalen Isothermal Titratiounskalorimetrie (ITC), Flowzytometrie (FCM) a Surface Plasmon Resonance (SPR), Mikrofluidik, etc. D'Aptameraffinitéit gëtt normalerweis duerch d'Dissoziatiounskonstant (KD) ausgedréckt, eng physikalesch Quantitéit, déi benotzt gëtt fir de Grad vun der molekularer Dissoziatioun an enger reversibler Reaktioun ze quantifizéieren. Wat méi kleng de KD-Wäert ass, wat méi stabil de Komplex ass, dat heescht, wat méi staark d'Affinitéit ass; ëmgekéiert, wat méi grouss de KD-Wäert ass, wat méi onstabil de Komplex an wat méi schwaach d'Affinitéit ass. Dëse Schrëtt ass de Schlëssel fir d'Leeschtung vum Aptamer z'identifizéieren, fir d'Reifung vun der Aptameraffinitéit ze garantéieren a kann a prakteschen Uwendungen mat héijer Affinitéit a Selektivitéit un d'Zilmolekül bannen.

Fig. 1 Prozess vun der Aptamer-Affinitéitsreifung. Referenzquell:Kinghorn AB, Fraser LA, 2017.

Funktiounsverifizéierung

Nieft der Affinitéitsverifizéierung muss och d'Funktioun vum Aptamer verifizéiert ginn. Dëst beinhalt d'Verifizéierung vun der Stabilitéit, der Spezifizitéit an den Interaktioune vum Aptamer mat anere Molekülen an enger bestëmmter Ëmwelt. D'Resultater vun der funktioneller Verifizéierung beaflossen direkt de Wäert vun den Aptameren an der wëssenschaftlecher Fuerschung an an industriellen Uwendungen.

Spezifesch Verifizéierung

Kompetitivt Experiment: D'Fäegkeet vum Aptamer sech un en spezifescht Zil ze bannen, gëtt a Präsenz vun aneren ähnlechen Ziler evaluéiert. Wann den Aptamer spezifesch un d'Zilmolekül bannen kann, ouni Stéierungen vun anere Molekülen, weist dat op eng héich Spezifizitéit hin.

Kräizreaktiounsexperiment: Den Aptamer gëtt un eng Serie vu verwandten oder net verwandten Ziler gebonnen, fir ze kucken, ob en nëmmen un en spezifescht Zil bindt, fir seng Spezifizitéit ze verifizéieren.

Stabilitéitsverifizéierung

Experiment mat Nuklease-Degradatioun: D'Aptamere goufen ënnerschiddleche Konzentratioune vun Nukleasen ausgesat an hiren Degradatioun gouf observéiert. Duerch de Verglach vum Grad vun der Degradatioun zu verschiddenen Zäitpunkten kann d'Anti-Nuklease-Degradatiounsfäegkeet vum Aptamer evaluéiert ginn.

Temperatur- a Zäitstabilitéitsexperiment: Den Aptamer gouf ënner verschiddenen Temperatur- a Zäitbedingungen placéiert fir seng strukturell a funktionell Stabilitéit ze beobachten. Dëst hëlleft optimal Lagerungs- a Gebrauchsbedingungen fir Aptameren ze bestëmmen.

Identifikatioun vun der biologescher Aktivitéit

Déi passend Method gëtt normalerweis jee no dem spezifeschen Uwendungszil vum Nukleinsäure-Aptamer ausgewielt.

(1) Tester um molekulare Niveau: Mat Hëllef vu molekularbiologietechniken, wéi Gelelektrophorese, Western Blot, etc., fir d'Komplexer z'entdecken, déi no der Kombinatioun vum Aptamer mam Zilmolekül entstane sinn, oder fir d'Verännerungen am Expressiounsniveau vum Zilmolekül z'entdecken, déi vum Aptamer verursaacht ginn.

(2) Tester op Zellniveau: Mat Hëllef vun der Zellkulturtechnologie ginn Aptamere mat Zilzellen inkubéiert, fir biologesch Verännerungen wéi Zellmorphologie, Proliferatioun an Apoptose ze observéieren an d'biologesch Aktivitéit vun den Aptameren ze evaluéieren.

(3) Déiermodelltester: An passenden Déiermodeller ginn Nukleinsäure-Aptamere per Injektioun oder Medikamentenadministratioun ginn, a physiologesch Indikatoren a pathologesch Verännerunge vun den Déieren ginn observéiert fir déi biologesch Aktivitéit an d'Sécherheet vun den Aptameren in vivo ze evaluéieren.