१९६० मध्ये, बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीजची संकल्पना मांडण्यात आली. बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीज, ज्यांना बायस्पेसिफिक मोनोक्लोनल अँटीबॉडीज असेही म्हणतात, ह्या जनुकीय अभियांत्रिकी तंत्रज्ञानाचा वापर करून कृत्रिमरित्या संश्लेषित केलेल्या अँटीबॉडीज आहेत. एक अभियांत्रिकीकृत कृत्रिम अँटीबॉडी म्हणून, बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीज सामान्यतः IgG उपवर्गातील असतात आणि त्यामध्ये CD3 उपघटकाला लक्ष्य करणारा एक अँटीजेन बंधनकारक तुकडा असतो. बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीजमध्ये दोन विशिष्ट अँटीजेन बंधनकारक जागा असतात, ज्या एकाच वेळी दोन भिन्न अँटीजेन्सना किंवा अँटीजेनच्या दोन भिन्न एपिटोप्सना बांधू आणि ओळखू शकतात. मोनोक्लोनल अँटीबॉडीजच्या तुलनेत, बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीजमध्ये एक अतिरिक्त विशिष्ट अँटीजेन बंधनकारक जागा असते, त्यामुळे त्यांच्यात अधिक मजबूत विशिष्टता आणि लक्ष्यीकरण क्षमता असते, ज्यामुळे त्या ट्यूमर पेशींना अधिक अचूकपणे लक्ष्य करू शकतात आणि लक्ष्याबाहेरील विषारीपणा कमी करू शकतात. बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीज एकाच वेळी अनेक जैविक कार्ये करू शकतात, जसे की रोगप्रतिकारक पेशींना आकर्षित करणे, सिग्नलिंग मार्गांना अवरोधित करणे आणि थेट ट्यूमर पेशींना मारणे. सुरुवातीच्या काळात बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीज मुख्यत्वे रासायनिक संयुग्मन किंवा पेशी संलयनाद्वारे तयार केल्या जात होत्या, परंतु यादृच्छिक संयोग आणि लक्ष्य संयोगाला वेगळे करण्यातील अडचणींमुळे या पद्धतीची प्रगती मंद झाली असावी. जनुकीय अभियांत्रिकी तंत्रज्ञानाच्या सततच्या विकासामुळे, नॉट्स इन होल्स (KIH), क्रॉसमाब, डीव्हीडी आयजी इत्यादी अनेक नवीन तंत्रज्ञान प्लॅटफॉर्म विकसित केले गेले आहेत. हे प्लॅटफॉर्म हेवी चेन आणि लाईट चेन मिसमॅचसारख्या समस्या प्रभावीपणे सोडवतात आणि बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीजची एकसमानता व उत्पादनक्षमता सुधारतात.

बायस्पेसिफिक अँटीबॉडी उत्पादनाच्या मुख्य पद्धतींमध्ये केमिकल कपलिंग, फोर सोर्स हायब्रिडोमा आणि जेनेटिक इंजिनिअरिंगद्वारे अँटीबॉडी तयार करणे यांचा समावेश होतो. त्यापैकी, केमिकल कपलिंग पद्धतीमध्ये थॅलिमाइड आणि डायथियोअ‍ॅसिलबेंझोइक ॲसिड यांसारख्या केमिकल कपलिंग एजंट्सचा वापर करून दोन अखंड IgG किंवा दोन F(ab')2 अँटीबॉडी फ्रॅगमेंट्सना जोडून बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीज तयार केल्या जातात. ही पद्धत सोपी आणि हाताळण्यास सुलभ आहे, परंतु यामुळे अँटीजेन बंधन स्थळाला (antigen binding site) नुकसान पोहोचू शकते, अँटीबॉडीची क्रियाशीलता कमी होऊ शकते आणि कपलिंग एजंटमध्ये स्वतःमध्येही काही प्रमाणात कर्करोगजनकता (carcinogenicity) असते. फोर सोर्स हायब्रिडोमा पद्धत ही दोन वेगवेगळ्या हायब्रिडोमा सेल लाइन्समधील सोमॅटिक पेशींच्या (somatic cells) फ्यूजनवर आधारित आहे, जेणेकरून संबंधित माऊस IgG व्यक्त करता येईल. जेनेटिक इंजिनिअरिंग तंत्रज्ञानाद्वारे, अँटीबॉडीजमध्ये जनुकीय बदल करून बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीज तयार केल्या जाऊ शकतात. दोन वेगवेगळ्या मोनोक्लोनल अँटीबॉडीज तयार केल्या गेल्या आणि त्या दोन अँटीबॉडीजचे Fab फ्रॅगमेंट्स किंवा हेवी चेन आणि लाइट चेन व्हेरिएबल रिजन स्वतंत्रपणे कापले गेले. क्रॉस-लिंकिंग रिॲक्शन किंवा चेन रिकॉम्बिनेशन तंत्रज्ञानाद्वारे, या दोन फ्रॅगमेंट्सना एकत्र करून एक बायस्पेसिफिक अँटीबॉडी तयार केली गेली. जरी जनुकीय अभियांत्रिकी तंत्रज्ञानाची गुंतागुंत तुलनेने जास्त असली तरी, प्रतिपिंडांची (अँटीबॉडींची) रचना आणि कार्य समायोजित करण्यासाठी बायस्पेसिफिक प्रतिपिंडांच्या उत्पादनासाठी ही सध्या सर्वात सामान्यपणे वापरली जाणारी पद्धत आहे. बायस्पेसिफिक प्रतिपिंडांची रचना करताना, प्रतिपिंडांच्या क्रॉस रिॲक्टिव्हिटीच्या तत्त्वाचा उपयोग केला जाऊ शकतो, परंतु प्रतिपिंडांच्या क्रॉस रिॲक्टिव्हिटीमुळे नॉन-स्पेसिफिक प्रतिक्रिया होऊ शकतात, म्हणून बायस्पेसिफिक प्रतिपिंड थेरपीसारख्या बायस्पेसिफिक प्रतिपिंडांच्या रचनेच्या व्यावहारिक उपयोगात याचा काळजीपूर्वक विचार केला जाईल.

बायस्पेसिफिक अँटीबॉडी शुद्धीकरण ही उच्च-शुद्धतेच्या लक्ष्य अँटीबॉडीज वेगळ्या करण्याची आणि शुद्ध करण्याची प्रक्रिया आहे. काही विद्राव्य अशुद्धी काढून टाकण्यासाठी सेंट्रीफ्युगेशन आणि डीप फिल्ट्रेशन या दोन पद्धती वापरल्या जातात. लक्ष्य बायस्पेसिफिक अँटीबॉडी सुरुवातीला ॲफिनिटी क्रोमॅटोग्राफीद्वारे मिळवली जाते. IgG सारख्या बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीजसाठी प्रोटीन ए ॲफिनिटी क्रोमॅटोग्राफी वापरली जाते, तर नॉन-IgG सारख्या बायस्पेसिफिक अँटीबॉडीजसाठी लाईट चेन आधारित ॲफिनिटी क्रोमॅटोग्राफी वापरली जाऊ शकते. त्यानंतर, अँटीबॉडीला कमी pH परिस्थितीत ठराविक कालावधीसाठी इनक्युबेट केले जाते, ज्यामुळे विषाणूच्या आवरणाच्या पृष्ठभागावरील प्रथिनांची रचना विस्कळीत होते आणि पेशींना संक्रमित करण्याची क्षमता नाहीशी होते. होस्ट सेल प्रोटीन्स (HCP) सारख्या अशुद्धी आणखी काढून टाकण्यासाठी मध्यवर्ती डीप फिल्ट्रेशन केले जाते. आयन एक्सचेंज क्रोमॅटोग्राफीसारख्या पद्धतींद्वारे अँटीबॉडीजची शुद्धता सुधारली जाते आणि नॅनोफिल्ट्रेशन किंवा अल्ट्राफिल्ट्रेशन तंत्राद्वारे कोणतेही अवशिष्ट विषाणू काढून टाकले जातात. शेवटी, नमुना संहत केला जातो आणि त्याऐवजी योग्य फॉर्म्युलेशन बफर टाकला जातो.