Technologia prezentacji fagowej to technologia, która łączy gen białka docelowego z genem białka powierzchniowego faga i sprawia, że ​​białko docelowe jest obecne na powierzchni faga w postaci białka fuzyjnego poprzez ekspresję genów. Białka prezentowane na powierzchni faga mogą zachować względną strukturę przestrzenną i aktywność biologiczną, a także mogą być przeszukiwane, wykrywane i rozpoznawane poprzez interakcję ze specyficznymi przeciwciałami lub innymi cząsteczkami. Obiekty prezentacji fagowej obejmują przeciwciała, fragmenty przeciwciał, segmenty peptydowe, cDNA itp.

Systemy prezentacji fagowej obejmują głównie systemy prezentacji fagowej M13 (takie jak systemy prezentacji PⅢ, PⅧ itp.), systemy prezentacji fagowej λ, systemy prezentacji fagowej T4, systemy prezentacji fagowej T7 itp. Każdy z tych systemów ma swoje własne cechy i jest odpowiedni do różnych potrzeb badawczych. Fag M13, ze względu na swoje właściwości lizogenne, nie lizuje komórki gospodarza po jej zakażeniu, co pozwala mu na ciągłą replikację i ekspresję obcych fragmentów w komórce gospodarza, co nadaje się do długotrwałego przesiewu i stabilnej ekspresji. Ze względu na krótki cykl życiowy i wysoką wydajność replikacji, fag T7 może szybko produkować dużą liczbę fagów potomnych, co jest odpowiednie do wysokoprzepustowych badań przesiewowych i szybkiej ekspresji.